براي دست يابي به تندرستي و نشاط راهي دلپذيرتر از دويدنها و كوهنوردآرام و طولاني در پاركها و تپها و كوهاي نزديك منطقه ي مسكوني وجود نداردو هزينه ي زيادي براي چنين ورزشي لازم نيست.

از طرفي محيطهاي طبيعي و پر از درخت و اب چه در كوها و چه در تپها قطعا بر روي تمام اركانهاي بدن (جسم و روح انسان)جهت كار و فعاليت بيشترو خستگي كمتر تاثير مطلوب دارد.به منظور حداكثر بهده برداري از اين ويژگي خود بايد تمرينات دويدن يه كوه پيمايي را به طور منظم انجام دهيم در غير اين صورت بدين مقصود مخواهيم رسيد.

 

براي دويدن و كوه پيمايي آرام و طولاني مواد زير ضروري است:

• انتخاب فضاي مناسب: پاركها و كوهاي اطراف محل سكونت كه خيلي راحت در دسترس باشد.خوشبختانه كساني كه در شهرهاي بزرگي مانند تهران و …… كه به كوهستان نزديك اند مي توانند به اساني از آن استفاده كنند
• انبخاب زمان ورزش: پزشكان ورزشي در كشورهاي پيشرفته نظر دارندكه بهترين زمان براي ورزش  بعد از ظهر هاست و پس از غذاي سبك و به موقعو بين ساعات3تا 7 ميباشد.البته نبايد فراموش كردكه در شهرهايي مانند تهران اين برنامهخطرناك است چون هواي آلوده و دود به نا سلامتي بيشتر كمك ميكند

نتيجه دويدن و كوهنوردي آرام و طولاني

v      بهبود اعمال عصبي و رواني :تحقيقات و مطالعات طب ورزشي نشان ميدهد دويدنها ي منظم و راه پيماييدر كوهستان انتقال اكسيژن را از ششها  به تمام نقاط تحتاني بدن  تسهيل مرده و از اينرو به طور مو ثري بر روي عملكرد دماغي اثر ميگذارد

v      افزايش بافت استخواني  به عقيده ارتو پدها: استخوان بندي انسان پيوسته تحت تاثير عمل سلولهايي است كه بافت استخواني مي سازند يا تخريب مي كنند . تنفس حاصل از دويدن يا  كوه نوردي ارام و طولاني حريكات لازم را به منظور حفظ  رابطه موجود بين فرايندهاي ساخت و تخريب بافت استخواني ايجاد مي كند به علاوه ترا كم بافت اسخواني افرادي كه حداقل 30 دقيقه مي دوند يا راههاي كوهستاني را به مدت چند ساعت ارام مي پيمايند 30 با40 درصد بيشتر از افرادي است كه با اين ورزش هاي دست يافتني اسان نمي پردازند

v      افزايش طول عمر : دكتر رالف پافنگر DR.RALPH_PAPHENBER الماني مي گويد كساني كه در 80 سالگي به طور منظم به ورزش بپردازند مي توانند انتظار حداقل انتظار 2 سال عمر مفيد بيشتر از فردي كه گاه گاه ورزش مي كند داشته باشد.

v      غلبه بر افسردگي : زمان زمان بيماري افسردكي است بخصوص در شهرهابي بزرگ و  پر جمعيت و بين اسمان خراشهاي سر به فلك كشيده. يك تيم پزشكي برنامهاي ورزشي در دانشگاه ويسكانسين امريكا مدت 2 سال روشهاي درماني مختلفي را براي  معالجه افسردگي افراد مورد تحقيق و بررسي قرار دادند. در نتيجه  تنها درماني كه صد در صد در چنين مواردي تاثير داشت دويدن و كوخ پيمايي آرام بود. اين درمان مدتها قبل يعني از زماني كه دكتر جواني به نام فاچهDR.FACHEدر سال 1896يك فرضييه پزشكي تحت عنوان (ضعف اغصاب و درمان ان به وسيله تمرينات بدني) ارايه داده نيز شناخه شده است.

v      تمريناب عضله قلب : تجربه نشان داده است كه پزشكان برخي ناراحتي هاي قلبي را به راه پيمايي و كوه پيمايي ارام و سبك و دويدنهاي ارام و طولاني مداوا كردند زيرا كه چنين برنامه هاي ورزشي كه به طور مداوم منظم انجام گيرد كار سيستم قلبي و عروقي را بهبود مي بخشدو باعث قوي شدن عضلات و عروق قلب از نظر فيزيولوژيكي مي شودو جربان خون را به وسيله انقباضات بسيار نيرومند مي شود.وقتي چنين فعاليتي  صورت مي گيرد ميزان ضربان قلب به تدريج  با ريتمي  كه ميتواند به مدت طولاني و بدون خستگي به كار ادامه دهد افزايش مي يابد و پس از دويدنهاي ارام و طولاني يه كوه پيمايي ارام و طولاني ميزان ضربان قلب به سرعت به حالت اوليه بر مي گردد و پزشكان معتقدند در چنين مواردي قلب با كار ايي فوق العاده خستگي كمتر انجام مي دهد

v      افزايش حجم ششها : به علت حجم و بزرگ شدن ششها تعداد حركات تنفسي كاهش مي يابد. به همين دليل ششها در اثر بهبودي تبادل گاز و عضلات تنفسي كار كمتر را انجام ني دهند زيرا كه به صورت طبيعي و عادي  روي هم رفته كوه پيمايي ارام  و دويدن هاي طولاني و نرم به طور قابل توجهي حجم ششها را افزايش مي دهد

v      بهبود عمل گوارش : با راه پيمايي و دويدنهاي طولاني و كوه پيمايي هاي حساب شده گوارش را اسان تر و اشتها را بيشتر مي كند به علاوه  ناراحتيهاي يبوستي به ويژه خانمها را در اثر اين ورزشها كه به طور منظم و دقيق انجام شده اتفاق نمي افتد

v      مصونيت از خطر ابتلا به سرطان : پژشكان متخصص نظر مي دهند رشد شرطان سينه در بين زنان 2 برابر از زنان فعال است.  يك تيم پزشمي از دانشكاه هاروارد  امريكا در سال 1994 براي بيان دقيقتر اين اختلاف تحقيق گسترده اي را بر روي 5500 زن در 10 كالج امريكايي  انجام داده و نتيجه گرفتند كه زناني كه از تمرينات عضلاني مستمر و منظمي بر خور دار بودند نسبت به غير فعالان كمتر دچار اين عارضه شده اند و اين نتيجه ورزشهايي مانند راه پيمايي دويدن و كوه پيمايي ارام بوده است

        vهمين قدر بدونين كه ورزش دواي خيلي از درد هاس كافيه…..